Δείκτες-Ογκομέτρηση Σ-Λ

1.

Όλοι οι πρωτολυτικοί δείκτες είναι ασθενή οργανικά οξέα.




2.

Το χρώμα ενός πρωτολυτικού δείκτη εξαρτάται από το pH του διαλύματος στο οποίο προστίθεται.




3.

Το χρώμα της όξινης μορφής του δείκτη εμφανίζεται σε όξινα διαλύματα και της βασικής σε βασικά διαλύματα.




4.

Με τους δείκτες έχουμε τη δυνατότητα να υπολογίσουμε με ακρίβεια το pH ενός διαλύματος.




5.

Για τον δείκτη ΗΔ που είναι ασθενές μονοπρωτικό οξύ, ισχύει:Κα=([Η3Ο+][Δ-]/(ΗΔ). Η [Η3Ο+] καθορίζεται  από  το διάλυμα στο οποίο προστίθεται ο δείκτης.




6.

Σε διάλυμα NaCl (pΗ=7 σε θ=25° C), αν προσθέσουμε έναν δείκτη, θα προκύψει άχρωμο διάλυμα.




7.

Έχει διαπιστωθεί πειραματικά ότι το χρώμα της μιας μορφής του δείκτη (ΗΔ ήΔ-) γενικά επικρατεί όταν η συγκέντρωση της είναι τουλάχιστον δέκα φορές μεγαλύτερη από τη συγκέντρωση της άλλης μορφής. Επομένως το χρώμα της όξινης μορφής του δείκτη ΗΔ εμφανίζεται όταν             pH≤pΚα(ΗΔ)+1 και της βάσικής μορφής Δ- όταν pΗ>pΚα(ΗΔ) -1. Δηλαδή η αλλαγή χρώματος ενός δείκτη ΗΔ, πραγματοποιείται σε μία περιοχή pΗ περίπου δύο μονάδων.




8.

Όταν σ’ ένα υδατικό διάλυμα, για τις δύο μορφές του δείκτη ισχύει:[Δ-]=[ΗΔ] τότε το διάλυμα εμφανίζει pΗ=7 στους 25°C.




9.

Δίνεται δείκτης ΗΔ με Κα=10-6.  Αν είναι γνωστό ότι τα αδιάστατα μόρια του ΗΔ έχουν κόκκινο χρώμα, τα ιόντα Δ- έχουν κίτρινο χρώμα και επικρατεί το χρώμα της μορφής του δείκτη της οποίας η συγκέντρωση είναι τουλάχιστον 10 φορές μεγαλύτερη από την άλλη μορφή, τότε: Αν προσθέσουμε τον δείκτη σε διάλυμα με pΗ=4, θα έχουμε κόκκινο χρώμα.




10.

Η ογκομέτρηση είναι μια μέθοδος ποιοτικού προσδιορισμού.




11.

Ισοδύναμο σημείο είναι το σημείο της ογκομέτρησης όπου έχουμε pΗ=7.




12.

Τελικό σημείο ή πέρας της ογκομέτρησης είναι το  σημείο  όπου παρατηρείται αλλαγή χρώματος του δείκτη.




13.

Όσο πιο κοντά βρίσκεται το ισοδύναμο με το τελικό σημείο, τόσο πιο ακριβής είναι η ογκομέτρηση.




14.

Καμπύλη ογκομέτησης είναι η γραφική παράσταση του pΗ     του ογκομετρούμενου δ/τος, σε συνάρτηση με τον όγκο του πρότυπου δ/τος που προσθέτουμε.




15.

Στην περιοχή του ισοδύναμου σημείου, η καμπύλη ογκομέτρησης είναι μια ευθεία παράλληλη στον άξονα του όγκου του πρότυπου διαλύματος.




16.

Η ογκομέτρηση άγνωστου δ/τος HCl, με χρήση πρότυπου διαλύματος ΝαΟΗ είναι αλκαλιμετρία.




17.

Κατά την ογκομέτρηση διαλύματος ΗΝΟ3, με διάλυμα ΝαΟΗ, το pH του ισοδύναμου σημείου είναι ίσο με 7 στους 25° C.




18.

Κατά την ογκομέτρηση δ/τος CH3COOH με διάλυμα ΝαΟΗ μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε δείκτη με pΚα=4 για τον προσδιορισμό του ισοδύναμου σημείου.




19.

Κατά την ογκομέτρηση διαλύματος HF με διάλυμα ΝαΟΗ, το pH του ισοδύναμου σημείου είναι μεγαλύτερο από 7 στους 25° C.




20.

Στο μέσον της ογκομέτρησης ασθενούς οξέος ΗΑ από διάλυμα ΝαΟΗ ισχύει pΗ=pΚαΗΑ.




21.

Υδατικό διάλυμα ΝΗ3 ογκομετρείται με πρότυπο διάλυμα HCl (θ=25° C). Στο μέσο της ογκομέτρησης βρέθηκε ότι το διάλυμα έχει pΗ=9. Άρα για την ΝΗ3 είναι pKb=5.




22.

Δύο υδατικά διαλύματα Δ1, Δ2 έχουν τον ίδιο όγκο V=50ml, την ίδια θερμοκρασία 25° C και περιέχουν αντίστοιχα ΝαΟΗ και ΝΗ3. Τα δύο διαλύματα ογκομετρούνται με το ίδιο πρότυπο διάλυμα HCl. Για το ισοδύναμο σημείο της κάθε ογκομέτρησης απαιτούνται: Δ1: VHCI=50ml Δ2:VHCI=50ml Τα διαλύματα Δ1 και Δ2 έχουν την ίδια συγκέντρωση.




Loading...