Διακρίσεις-ταυτοποιήσεις 1

1.

Οι αντιδράσεις που χρησιμοποιούνται για τις διακρίσεις οργανικών ενώσεων πρέπει να έχουν πειραματικό αποτέλεσμα άμεσα α­ντιληπτό.




2.

Ταυτοποίηση μιας οργανικής ένωσης είναι η διαδικασία με την οποία προσδιορίζουμε τον μοριακό τύπο της ένωσης με βάση ορι­σμένες χαρακτηριστικές αντιδράσεις που δίνει η ένωση.

 

 




3.

Όταν ένας υδρογονάνθρακας αποχρωματί­σει διάλυμα Br2/CCl4, είναι υποχρεωτικά αλκένιο.




4.

Όταν μια οργανική ένωση έχει στο μόριό της π δεσμό, αποχρωματίζει το διάλυμα Βr2 σε CCI4.




5.

Όταν μια ένωση αντιδρά με αμμωνιακό διά­λυμα CuCl και σχηματίζει ίζημα, τότε η έ­νωση αυτή είναι υποχρεωτικά αλκίνιο της μορφής CvH2ν+1C ≡ CH (ν≥0).




6.

Για τη διάκριση μεταξύ CH3CH2OH και CH3COOH μπορεί να χρησιμοποιηθεί το Na.




7.

Για να διακρίνουμε την CH3CH2OH από την CH3CH = Ο, μπορούμε να χρησιμο­ποιήσουμε όξινο διάλυμα ΚΜnΟ4.




8.

Η διάκριση του οξαλικού οξέος από το προπανικό οξύ μπορεί να γίνει με όξινο διάλυμα ΚΜnO4.




9.

Η διάκριση των αλδεϋδών από τις αλκοό­λες μπορεί να γίνει με αμμωνιακό διάλυμα AgNΟ3.




10.

To NaHCΟ3 μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διάκριση μεταξύ C6H5CH2OH και C6H5OH.




11.

Όταν μια οργανική ένωση μεταβάλλει το χρώμα των δεικτών, είναι καρβοξυλικό οξύ.




12.

Για να διακρίνουμε τα ισομερή της κορε­σμένης ένωσης       C3H6O, μπορούμε να χρη­σιμοποιήσουμε αντιδραστήριο Fehling.




13.

Η διάκριση της αιθανάλης από τη βουτανάλη μπορεί να γίνει με την αλογονοφορμική αντίδραση.




Loading...