Επίδραση κοινού ιόντος Σ-Λ

1.

Υδατικό διάλυμα ΝΗ3 όγκου V (διάλυμα Δ1)  αραιώνεται με νερό και προκύπτει διάλυμα όγκου 2V (διάλυμα Δ2).                 Η [ΟΗ-] στο διάλυμα Δ2 είναι διπλάσια από τη  [ΟΗ- ] στο διάλυμα Δ1.




2.

Υδατικό διάλυμα ΝΗ3 όγκου V (διάλυμα Δ1)  αραιώνεται με νερό και προκύπτει διάλυμα όγκου 2V (διάλυμα Δ2).Στο διάλυμα Δ1 προστίθεται μικρή ποσότητα στερεού ΝαΟΗ χωρίς μεταβολή όγκου και προκύπτει διάλυμα Δ3, στο οποίο η [ΝΗ4+] είναι μεγαλύτερη από τη [ΝΗ4+] στο διάλυμα Δ1. Η θερμοκρασία παραμένει σταθερή και ισχύουν οι γνωστές προσεγγίσεις.

 




3.

Όταν προσθέσουμε στερεό NaCl σε υδατικό διάλυμα ΝαΟΗ, χωρίς να μεταβληθεί ο όγκος του διαλύματος, η [Να+] θα αυξηθεί ενώ το pΗ του διαλύματος θα μείνει σταθερό.




4.

Αν σε υδατικό διάλυμα ασθενούς οξέος ΗΑ, προσθέσουμε διάλυμα NaCl ο βαθμός ιοντισμού του οξέος ΗΑ και το pΗ του διαλύματος αυξάνονται.




5.

Σε διάλυμα NaCN, ΝαΟΗ δεν έχουμε επίδραση κοινού ιόντος.




6.

Σε διάλυμα NH4Cl , ΗCl έχουμε επίδραση κοινού ιόντος λόγω του ιόντος Cl-.




7.

Σε διάλυμα που περιέχει CH3COOH και HCl έχουμε επίδραση κοινού ιόντος, ενώ σε διάλυμα που περιέχει ΗΝO3 και HCl δεν έχουμε επίδραση κοινού ιόντος.




8.

Αν προσθέσουμε αέριο HCl σε υδατικό διάλυμα NH4Cl ο βαθμός ιοντισμού του ΝΗ4+ και το pΗ του διαλύματος ελαττώνονται.




9.

Υδατικό διάλυμα ασθενούς οξέος ΗΑ έχει συγκέντρωση 0,1Μ και pΗ=4. Αν στο διάλυμα του ΗΑ προσθέσουμε υδατικό διάλυμα HCl, το pH του δ/τος θα ελαττωθεί.




10.

Αν προσθέσουμε υδατικό διάλυμα NaCl σε υδατικό διάλυμα HCl το pΗ του διαλύματος HCl θα αυξηθεί όπως επίσης και η [Cl-] αυξάνει.




11.

Υδατικό διάλυμα οξέος ΗΑ έχει pΗ=5. Στο διάλυμα αυτό προσθέτουμε στερεό ΝαΑ, χωρίς να μεταβληθεί ο όγκος του διαλύματος. Αν το pΗ του νέου διαλύματος είναι 5, τότε το οξύ ΗΑ είναι ασθενές.




12.

Διάλυμα H2SO4 και διάλυμα HCl έχουν την ίδια συγκέντρωση και την ίδια θερμοκρασία. Ισχύει:

pHH2SO4<pHHCl




13.

Διαθέτουμε τα επόμενα υδατικά διαλύματα, που έχουν την ίδια θερμοκρασία.

Δ1: Διάλυμα ΗΑ 0,1 Μ

Δ2: Διάλυμα ΗΑ 0,01 Μ

Δ3: Διάλυμα ΗΑ 0,1Μ και ΝαΑ 0,1Μ

Δ4: Διάλυμα ΗΑ 0,1Μ και ΝαΑ 0,01Μ

Για τον βαθμό ιοντισμού του ΗΑ στα Δ1, Δ2, Δ3 και Δ4 ισχύει: α2>α1>α4>α3




14.

Τα επόμενα υδατικά διαλύματα έχουν θερμοκρασία 25°C.

Δ1: Διάλυμα ΗΑ: 0,1Μ                   Δ2: Διάλυμα ΗΑ: 1Μ          Δ3: Διάλυμα ΗΑ 0,1Μ και ΝαΑ 0,1Μ                                       Δ4: Διάλυμα ΗΑ 0,1 Μ και HCl 0,1Μ  Δ5: Διάλυμα ΝαΑ 0,1 Μ

Αν το οξύ ΗΑ είναι ασθενές με Κα=10-4 τότε για το pH των διαλυμάτων ισχύει: Δ4<Δ2<Δ1<Δ3<Δ5.




15.

Σε υδατικό διάλυμα που περιέχει: ΗΑ 1Μ και HCl 0,1Μ η [Η3O+] είναι 0,1Μ ενώ σε υδατικό διάλυμα που περιέχει ΗΑ 1Μ και HCl 10-3 Μ η [Η3O+] είναι 10-3Μ. Δίνεται ΚαΗΑ=3.10-5.




16.

Υδατικό διάλυμα ΝΗ3(Δ1) έχει συγκέντρωση 0,1Μ και θ=25° C. Με προσθήκη στο διάλυμα (Δ1) στερεού NH4Cl ο βαθμός ιοντισμού της ΝΗ3 και το pH του διαλύματος ελαττώνονται.




17.

Υδατικό διάλυμα ΝΗ3(Δ1) έχει συγκέντρωση 0,1Μ και θ=25° C. Με προσθήκη στο διάλυμα (Δ1) αέριας CH3NH2 το pH του διαλύματος αυξάνεται ενώ η [ΝΗ4+] ελαττώνεται.




18.

Υδατικό διάλυμα ΝΗ3(Δ1) έχει συγκέντρωση 0,1Μ και θ=25° C. Με προσθήκη στο διάλυμα (Δ1) στερεού ΝαΟΗ το pH του διαλύματος αυξάνεται ενώ ο βαθμός ιοντισμού δεν μεταβάλλεται.




19.

Υδατικό διάλυμα ΝΗ3(Δ1) έχει συγκέντρωση 0,1Μ και θ=25° C. Με προσθήκη στερεού NaF στο διάλυμα (Δ1) ο βαθμός ιοντισμού της ΝΗ3 και το pH του διαλύματος δεν μεταβάλλονται, ενώ με την προσθήκη στερεού NaCl ελαττώνονται.




20.

Υδατικό διάλυμα ΝΗ3(Δ1) έχει συγκέντρωση 0,1Μ και θ=25° C. Με προσθήκη στο διάλυμα (Δ1) υδατικού διαλύματος ΝΗ3 0,01Μ ο βαθμός ιοντισμού της ΝΗ3 αυξάνεται ενώ το pH του διαλύματος ελαττώνεται. Κατά την προσθήκη στερεού ή αερίου δεν μεταβάλλεται ο όγκος του διαλύματος ενώ η θερμοκρασία παραμένει 25° C.

 




Loading...