Μεταβολή Ορισμένων Περιοδικών Ιδιοτήτων 1

1.

Η ατομική ακτίνα ενός χημικού στοιχείου προσδιορίζεται εύκολα και με μεγάλη ακρίβεια.




2.

Η ατομική ακτίνα Νa ορίζεται ως το μισό της απόστασης δύο γειτονικών ατόμων Na στο κρυσταλλικό (μεταλλικό) πλέγμα.




3.

Όσο μεγαλύτερη είναι η ατομική ακτίνα, τόσο μεγαλύτερη είναι η μέση απόσταση του πιο απομακρυσμένου ηλεκτρονίου από τον πυρήνα.




4.

Όσο μεγαλύτερη είναι η ατομική ακτίνα, τόσο μεγαλύτερη είναι η ελκτική δύναμη του πυρήνα στα ηλεκτρόνια της εξωτερικής στιβάδας.




5.

Η ατομική ακτίνα είναι μια ομαλά μεταβαλλόμενη περιοδική ιδιότητα των χημικών στοιχείων.




6.

Η ατομική ακτίναεξαρτάται μόνο από τον κύριο κβαντικό αριθμό n των ηλεκτρονίων της εξωτερικής στιβάδας.




7.

Κατά μήκος μιας περιόδου του Π.Π. η ατομική ακτίνα αυξάνεται με την άυξηση του ατομικού αριθμού Ζ.




8.

Σε μια ομάδα του Π.Π. η ατομική ακτίνα των χημικών στοιχείων καθορίζεται από το δραστικό πυρηνικό φορτίο και αυξάνεται με την αύξηση του ατομικού αριθμού Ζ.




9.

Κατά μήκος μιας περιόδου το δραστικό πυρηνικό φορτίο αυξάνεται από αριστερά προς τα δεξιά.




10.

Τα χημικά στοιχεία μιας ομάδας του Π.Π. έχουν περίπου το ίδιο δραστικό πυρηνικό φορτίο.




11.

Τα κατιόντα έχουν μικρότερο μέγεθος από τα αντίστοιχα άτομα.




12.

Τα ανιόντα έχουν μικρότερο μέγεθος από τα αντίστοιχα άτομα.




13.

Τα ιόντα 9F και 11Νa+ είναι ισοηλεκτρονιακά, οπότε έχουν το ίδιο μέγεθος.




14.

Τα μέταλλα έχουν μεγαλύτερες ατομικές ακτίνες από τα αμέταλλα που ανήκουν στην ίδια περίοδο του Π.Π.




15.

Το χημικό στοιχείο Α έχει μεγαλύτερο ατομικό αριθμό από το χημικό στοιχείο Β. Επομένως το χημικό στοιχείο Α έχει και μεγαλύτερη ατομική ακτίνα.




16.

Όλα τα χημικά στοιχεία της 4ης περιόδου έχουν μεγαλύτερη ατομική ακτίνα από τα χημικά στοιχεία της 3ης περιόδου του Π.Π.




17.

Η ενέργεια πρώτου ιοντισμού ενός χημικού στοιχείου Χ παριστάνεται με την εξίσωση:

X(s)→ X(g)+e,  Ei1




18.

Κατά τον ιοντισμό ισχύει  Ei1=ΔΗ<0.




19.

Η ενέργεια δεύτερου ιοντισμού ενός χημικού στοιχείου Σ παριστάνεται με την εξίσωση: 

Σ(g)→ Σ(g)2++2e,   Ei2




20.

Για τις ενέργειες ιοντισμού ενός χημικού στοιχείου ισχύει

 Ei1<  Ei2 <  Ei3  κ.ο.κ




Loading...