Ρυθμιστικά διαλύματα Σ-Λ

1.

Αν αναμείξουμε 2lt δ/τος ΝαΟΗ 0,1Μ με 1lt διαλύματος    CH3COOH 0,1Μ  προκύπτει ρυθμιστικό διάλυμα.




2.

Ρυθμιστικό διάλυμα ΝΗ3 0,1Μ και NH4Cl 0,1Μ έχει το ίδιο pΗ με άλλο ρυθμιστικό διάλυμα που βρίσκεται στην ίδια θερμοκρασία και περιέχει ΝΗ3 0,2Μ και NH4Cl 0,2Μ.




3.

Αν αραιώσουμε ένα υδατικό διάλυμα σε δεκαπλάσιο όγκο και το pΗ διατηρείται σταθερό, τότε το διάλυμα είναι ρυθμιστικό.




4.

Κάθε υδατικό διάλυμα στο οποίο έχουμε επίδραση κοινού ιόντος είναι ρυθμιστικό.




5.

Το pΗ ρυθμιστικού δ/τος που περιέχει συζυγές ζεύγος ασθενούς οξέος και c βάσης ασθενούς βάσης, μπορεί να υπολογισθει από τη σχέση: pH=pKα+log (cβάσης)/(cοξέος) ενώ η [Η3Ο+] του δ/τος δίνεται από τη σχέση: [Η3Ο+] = Κα(cβάσης)/(cοξέος).




6.

Ένα διάλυμα που περιέχει KHSΟ4 0,4Μ και K2SO4 0,3Μ είναι ρυθμιστικό διάλυμα.




7.

Ένα ρυθμιστικό διάλυμα ΗΑ-Α- σε θερμοκρασία 25° C μπορεί να έχει pΗ<7, pΗ=7 ή pΗ>7 ανάλογα με τις τιμές των σταθερών ιοντισμού Κα(ΗΑ) και Kb(A-).




8.

Σε ένα ρυθμιστικό διάλυμα ΗΑ-ΝαΑ είναι [Α- ] = 10[ΗΑ]. Στο διάλυμα ισχύει: pH=pΚα+1.




9.

Ρυθμιστικό διάλυμα περιέχει τη βάση Β με συγκέντρωση C1 και το άλας BHCl με συγκέντρωση C2.  Η βάση Β είναι ασθενής.




10.

Ρυθμιστικό διάλυμα περιέχει τη βάση Β με συγκέντρωση C1 και το άλας BHCl με συγκέντρωση C2 .Στο διάλυμα ισχύει: [OH- ]=Kb.(C1)/(C2).




11.

Ρυθμιστικό διάλυμα περιέχει τη βάση Β με συγκέντρωση C1 και το άλας BHCl με συγκέντρωση C2. Το pΗ παραμένει αμετάβλητο, αν προσθέσουμε οποιαδήποτε ποσότητα ιόντων Η3O+.




12.

Διαθέτουμε τα παρακάτω υδατικά διαλύματα.

Δ1: Διάλυμα HF 0,2Μ -NaF 0,2Μ

Δ2: Διάλυμα HF 0,5Μ -NaF 0,5Μ

Σε 1lt καθενός διαλύματος προσθέτουμε 0,01 mol ΝαΟΗ χωρίς μεταβολή όγκου του διαλύματος. Μικρότερη μεταβολή pΗ εμφανίζει το Δ2.




13.

Διαθέτουμε τα ρυθμιστικά διαλύματα Δ1 , Δ2 σε θ=25° C.

Δ1: ΗΑ: 0,2Μ -ΝαΑ: 0,2Μ

Δ2: ΗΑ: 0,4Μ ΝαΑ:0,4Μ

Τα διαλύματα Δ1, Δ2 έχουν το ίδιο pΗ.




Loading...