Υδατικά διαλύματα αλάτων 2

1.

Με δεδομένο ότι η προσθήκη στερεού ή αερίου δεν μεταβάλει τον όγκο του διαλύματος, ο βαθμός ιοντισμού του ασθενούς οξέος HF σε σταθερή θερμοκρασία αυξάνεται με προσθήκη.




2.

Σε υδατικό διάλυμα ΝΗ3 0,1Μ προστίθεται ποσότητα ΚΟΗ χωρίς μεταβολή του όγκου του δ/τος.




3.

Σε υδατικό διάλυμα που περιέχει amol NaOH προσθέτουμε βmol CH3COOH, οπότε προκύπτει διάλυμα με pΗ=9 στους 25° C. Για τις ποσότητες α και β ισχύει:




4.

Σε ποιο από τα παρακάτω διαλύματα υπάρχει επίδραση κοινού ιόντος:




5.

Σε υδατικό διάλυμα ΝΗ3 προσθέτουμε στερεό NH4Cl χωρίς μεταβολή όγκου του δ/τος. Ποιο από τα παρακάτω μεγέθη αυξάνεται.




6.

Σε υδατικό διάλυμα CH3COOH προστίθεται με σταθερή θερμοκρασία: 1.στερεό CΗ3COONa 2.αέριο HCI 3. Η2Ο       4. στερεό NaCI 5. υδατικό διάλυμα NaCI . To pH του διαλύματος CΗ3COOH αυξάνεται στις περιπτώσεις:

Η προσθήκη στερεού ή αερίου δεν μεταβάλλει τον όγκο του διαλύματος.




7.

Σε υδατικό διάλυμα CH3COOH προστίθεται με σταθερή θερμοκρασία: 1.στερεό CΗ3COONa 2.αέριο HCI 3. Η2Ο       4. στερεό NaCI 5. υδατικό διάλυμα NaCI . Ο βαθμός ιοντισμού του CH3COOH ελαττώνεται στις περιπτώσεις:

Η προσθήκη στερεού ή αερίου δεν μεταβάλλει τον όγκο του διαλύματος.




8.

Σε υδατικό διάλυμα NH4CI 0,1Μ προσθέτουμε με σταθερή θερμοκρασία.

1. στερεό ΝΗ4Βr(ΔV=O)   2. αέρια ΝΗ3(ΔV=Ο)

3.αέριο HCI (ΔV=O)     4.καθαρό CΗ3CΟΟΟΗ (ΔV=O)

5. υδατικό διάλυμα NH4CI 0,01Μ  6. υδατικό διάλυμα HCI με pΗ =    7. στερεό NaOH(ΔV=Ο)       8. νερό

9. υδατικό διάλυμα CaCl2 0,1 Μ

Ο βαθμός ιοντισμού του ΝΗ4+ αυξάνεται στις περιπτώσεις:




9.

Αν διαλύσουμε αέριο HCI χωρίς μεταβολή όγκου σε υδατικό διάλυμα HCOOH, τότε:




10.

Κατά τη προσθήκη διαλύματος KCI σε διάλυμα HCI, η συγκέντρωση των ιόντων CI- του διαλύματος




11.

Για να περιορίσουμε τον ιοντισμό του CH3COOH και να αυξήσουμε το pH του δ/τος, πρέπει να προσθέσουμε:




12.

Διαθέτουμε τα επόμενα υδατικά διαλύματα, που έχουν την ίδια θερμοκρασία.

Δ1: Διάλυμα    ΝΗ3 0,1Μ Δ2: Διάλυμα ΝΗ3 0,01Μ

Δ3: Διάλυμα    ΝΗ3 0,1Μ και NH4CI 0,1Μ

Δ4: Διάλυμα    NH3 0,1Μ και NH4CI 0,01Μ

Για τον βαθμό ιοντισμού της ΝΗ3 στα Δ1, Δ2, Δ3, Δ4 ισχύει:




13.

Δυο υδατικά διαλύματα Δ1 και Δ2 περιέχουν τα ασθενή οξέα ΗΑ και ΗΒ αντίστοιχα με την ίδια συγκέντρωση C. Ένα υδατικό διάλυμα Δ3 περιέχει τα οξέα ΗΑ και ΗΒ με συγκέντρωση C το καθένα.




14.

Διάλυμα ΗCI(Δ1) έχει την ίδια συγκέντρωση και τον ίδιο όγκο στους 25° C με διάλυμα H242). Για το pH των δύο διαλυμάτων ισχύει:




15.

Διάλυμα ΗCI(Δ1) έχει την ίδια συγκέντρωση και τον ίδιο όγκο στους 25° C με διάλυμα H242).Για τον όγκο διαλύματος ΝαΟΗ που απαιτείται για πλήρη εξουδετέρωση των παραπάνω δ/των ισχύει:




16.

Υδατικό διάλυμα οξέος ΗΑ έχει pH=5 στους 25° C. Στο διάλυμα προσθέτουμε χωρίς μεταβολή όγκου ποσότητα στερεού άλατος ΝαΑ. Αν το ΗΑ είναι ασθενές:




17.

Υδατικό διάλυμα οξέος ΗΑ έχει pH=5 στους 25° C. Στο διάλυμα προσθέτουμε χωρίς μεταβολή όγκου ποσότητα στερεού άλατος ΝαΑ. Αν το ΗΑ είναι ισχυρό:




18.

Διάλυμα οξέος ΗΑ 0,1Μ έχει pH=3. Από τα παρακάτω δεδομένα ισχύει:




19.

Υδατικό διάλυμα οξέος ΗΑ έχει pH=2 στους 25οC. Το διάλυμα αραιώνεται σε δεκαπλάσιο όγκο, οπότε το νέο διάλυμα έχει pH=3 στους 25οC. Για το ΗΑ:




20.

Σε 1lt υδατικού διαλύματος οξέος ΗΑ με pH=2 προσθέτουμε 9lt H2O και παίρνουμε 10 lt διαλύματος με pH=3.

Σε 1lt υδατικού διαλύματος οξέος ΗΒ με pH=2 προσθέτουμε 9lt H2O και παίρνουμε 10lt διαλύματος με pH=2,5. Για τα οξέα ΗΑ και ΗΒ συμπεραίνουμε:

Όλα τα διαλύματα έχουν θ=25οC.




Loading...